Konuk Fotoğrafçı: Hakan Çınar – “Başkalarının Hayatları”

Hakan Çınar photography
© Hakan Çınar

Donuz.com ilk konuk fotoğrafçısı Hakan Çınar’ı iftiharla sunar!

Sokak fotoğrafçısı fotoğrafladığı konunun yanında usul usul kendi hikayesini de anlatır, mahremini açar. Anlatım dili romancılar ya da sinema yönetmenlerinde de olduğu gibi kendine hastır. Hikayesi ile bağlantı kurabilmek herkes için mümkün olmayabilir. Yapılan iş iyi-kötü, derin-yüzeysel olabileceği gibi fotoğraf izleyicisinin ne kadar görebildiği de bu durumda etkilidir. Bunu, sinemada görsel efektler, aksiyon sahneleri, çarpıcı çekim açıları tercih edenler olduğu gibi düşük bütçeli, derin, samimi hikayelerden tad alanların da varlığı örneği ile açıklamaya çalışabiliriz.

Hakan Çınar’ın fotoğrafçılığı da sakin, insanı kendine bağlayan, uzun uzun baktıran cinsten. Gördüm, hissettim, kaydettim, şimdi de anlatıyorum diyor. Bunu, Gesi Bağları türküsündeki “gel otur yanıma hallarımı söyleyim” dizesi kadar samimi, dostane şekilde yapıyor.

Gösterdiği anların arkasında yaşamayı çok seven, fotoğrafladığı hayatlara karşı büyük merak ve saygı duyan, samimi birisi olduğu aşikar. Zaman zaman kendisini fotoğraftaki hayatın bir parçası olarak da düşlüyor, kendine fotoğrafın içinde bir yer arıyor, heyecan duyuyor. Sonrasında o acımasız “yabancı olmak” bilinci devreye giriyor ve Hakan’ı rüyadan uyandırıyor. Hakan, başkalarının hayatlarını uzaktan uzaktan, dokunmadan okşuyor. Şimdi sözü Hakan’a ve fotoğraflarına bırakalım.

Hakan Çınar photography

Hakan Çınar photography

Sokak fotoğrafçısı Don Kişot’tur bana göre. Korkar, terler, ıslanır, yorulur, acıkır ama yürümeye devam eder. Bu yürüyüşler ve gitmek fiilleri, aslında yalnızlığımıza karşı bir arayış ve savaştır. Soluk almak için uzaklaşmak isteriz, lakin bu uzaklaşmalarda, bir kent figürü haline dönüşen ruhumuz, insana dair imgelerin peşinde sürüklenir.

Uzun yıllar ve uzun yolculukların sonunda ben de, kent insanı haline dönüşmüş ruhumla seyahat ederken anladım ki, aslında dünyanın hangi noktasında olursam olayım, Don Kişot misali, kalabalıklar içinde yalnızlığımın sokaktaki hallerini çekmeye çalışıyormuşum.

Hakan Çınar photography

Hakan Çınar photography

Fotoğraf çekmeyi içsel olarak disipline eden her insanda, gizli gizli yara haline gelmiştir yolculuk etme hayali. Bende bu gizli yaraların kurbanıyım. Ruhuma “Hayat sokakta” diye seslenip, mümkün olan her fırsatta, alışkanlıklarımı biriktirdiğim rutin hayatımdan uzaklaşmaya çalışıyorum. Bu uzaklaşma çabalarının sınırı, yaşadığım yerden 10 metre uzaklıkla başlayıp, 1000’lerce kilometre uzaklıklarla devam ediyor.

Hakan Çınar photography

Hakan Çınar photography

Her fotoğraf karesinin bir hikayesi vardır. İçinde anılarımız ve bizi biz yapan yanlarımız gizlidir. Bunun içindir ki sokak, içinde barındırdığı devinim sayesinde hayatı an be an kaydeder gizlice. Gözümü kapayıp duyduğum sesleri, gözümü açıp kaydetme duygusuyla fotoğraf çekiyorum. Zaman ilerliyor, biçimler değişiyor, mekanlar değişiyor ama bir tek insancıl davranışlar ve çevreye uyguladığı değiştirme gücü değişmiyor.

Hakan Çınar photography

Hakan Çınar photography

Hakan Çınar, Bartın’da yaşıyor. 90’lı yıllardan bu yana fotoğraf çekiyor. İki kişisel sergisi oldu, birçok karma sergiye katıldı. Kahvehane Halleri, Avrasya Sirki, Çoban ve çekimleri halen devam eden Karakucak adlı serileri hazırladı. Kendisini sokak ve belgesel fotoğrafçısı diye adlandırıyor. Dünyalı.

Hakan Çınar photography
© Hakan Çınar otoportre

Hakan Çınar’a fotoğraflarını ve samimi fikirlerini bizimle paylaştığı için teşekkür ediyorum. Kendisine ulaşabileceğiniz bağlantılar şöyle:

facebook / twitter / tumblr / flickr / instagram

Konuk fotoğrafçı köşesine Hakan ile iyi bir başlangıç yaptığımızı, bu bölümü düzenli şekilde sürdürebileceğimi umuyorum. Takipte kalın, herkese selamlar.

Bir Cevap Yazın