Washington Square Park, Balerinler ve Sokak Çocuğu

washington square park, new york'ta balerinler

Cumartesi Leica Gallery’de, Beyaz Saray resmi fotoğrafçısı Pete Souza’nın Barack Obama fotoğraflarından oluşan sergiyi görmeye gittim. Sergi, Obama’nın basında göremediğimiz özel anlarını bir fotojurnalistin gözünden aktarması sebebiyle ilgimi çekiyordu. Souza’nın fotoğraflarına muhteşem kalitede baskılar ve tarihi bir binada yer alan Leica Gallery’nin ortamı eklenince ayırdığım zamanın karşılığını fazlasıyla almış oldum.

Fotoğraflar başkanın aile yaşamından katıldığı davetlere, tatillerinden spor salonuna, köpeğiyle geçirdiği zamanlara kadar çok çeşitli anları içeriyordu.

Kişisel fotoğraf arşivlerinin, dolayısı ile kişilerin hayatlarının belgeleri olan albümlerin tam bir çöplüğe döndüğü günümüzde, “Başkan Obama, yaşlandığında harika bir arşive sahip olacak, torunlarını dizine oturtup geçmişinden anılar anlatabilecek şanslı azınlığın içinde yer alıyor, bu kesin” diye düşünmekten alamadım kendimi. (“Bir kere de toplumsal yaraya parmak basma, mesaj verme anasını satayım” dediğinizi duyar gibiyim, maalesef olmuyor, olamıyor!)

washington square park, new york'ta balerinler

Başkanınkiler kadar iyi olmasalar da yıllardır ailemin, arkadaşlarımın fotoğraflarını çekerim, düzenli bir arşiv tutmaya da çalışıyorum. Bunun verdiği hafif gurur / mutluluk karışımıyla Leica Gallery’den çıktım ve kahvemi alıp yakınlardaki Washington Square Park’a dalıverdim.

Parka girdiğimde bir köşede iphone telefonlarıyla fotoğraf çekmeye çalışan, etraftan da büyük ilgi çeken 3 balerin kızcağız gözüme ilişti. Biraz izledim, bir türlü istedikleri anları yakalayamıyorlardı. Bu tip fotoğraflarda hareketin doruk noktasını yakalamak önemlidir. Düğmesine bastıktan birkaç saniye sonra fotoğraf çeken bir aletle doğru anı yakalamak ancak şansa kalır.

washington square park, new york'ta balerinler

Dayanamayıp yanlarına gittim, kendimi tanıtıp 20 dakika vaktim olduğunu, isterlerse fotoğraflarını çekebileceğimi ve kendilerine de ulaştırabileceğimi söyledim, sevindiler. Etrafa bakınıp uygun olacağını düşündüğüm bir açı buldum, balerinleri ne yapmak istediğime dair bilgilendirdim ve çekime başladık.

washington square park, new york'ta balerinler

Bu yazıda gördüğünüz fotoğraflar Nikon D600 model dijital kamera ve Voigtlander Ultron 40mm f/2 SL II model, manuel fokus bir lensle çekildiler. Yanımda Kodak TRİ-X 400 siyah beyaz negatif film içeren Canon AE-1 Program ve 50mm lens de vardı, onunla da yaklaşık bir makara portrelerini çektim. (Tabii zaman bulup filmi yıkamam sonra da taramam gerekiyor. Buzlukta sırada bekleyen 10 kadar film olduğunu düşünürsek bu iş biraz yaş diyebilir miyiz? Bence diyebiliriz.)

washington square park, new york'ta balerinler

Fotoğrafları gönderdiğimde çok sevindiler. Facebook’tan ekleyip tekrar çekim yapıp yapamayacağımızı sordular. Salı günü bir aksilik olmazsa bir binanın terasında, birbirimizi tanımış olmanın ve plan yapabilecek olmanın avantajıyla arşivlik, güzel işler çıkartacağımızı düşünüyorum.

washington square park, new york'ta balerinler

Sonuçta sokak çocuğu olmak güzel! Karşınıza ne çıkacağını, kiminle tanışacağınızı, nasıl fotoğraflar çekeceğinizi bilmiyorsunuz. Olaylar kendiliğinden gelişiyor, beraberinde arkadaşlıklar, yeni projeler, işler ve güzellikler getiriyor. Okuduğunuz için teşekkürler!

Balerin fotoğrafları yayınlamışken bir önceki yazıya bağlantı vermemek olmaz: Korhan Başaran Modern Dans Topluluğu Prova Fotoğrafları

Not: instagram’ı artık ciddi ciddi kullanmaya başladım, sayfama buradan ulaşabilirsiniz.

Washington Square Park, Balerinler ve Sokak Çocuğu” için 8 yorum

  1. ben de hem new york sokaklarında boş boş gezinmeyi hem de fotoğraf çekmeyi çok severim (profesyonel değilim yanlış anlaşılmasın, sadece hoşuma giden yer ve anları fotoğraflamayı seviyorum) dediğin gibi bu şehirde ne zaman, nerde, kiminle karşılaşacağını bilemiyor insan. hatta belki bi gün biz bile karşılaşırız bi yerlerde kim bilir? :)))

    1. Sezay hocam çok teşekkürler,

      film çekiyorum da, son 4 aydır sadece 1 makara yıkadım, yarısını da tarayamadım henüz :) sanırım artık yavaştan vazgeçeceğim bu sevdadan, yoksa ben bu filmleri yıkayıp taradığımda balerin kızlar evli, çoluk çocuk sahibi insanlar olabilirler gibi görünüyor.

      selamlar,
      saygılar

  2. Manuel fokus ile dans fotoğrafları biraz zorlayıcı olsa gerek. Şahane fotoğraflar. Ben epeydir siyah-beyaz bi şey çekmiyorum. Ama şu an evden çıkıp bi şeyler çekesim var.

    Nikon D600 hayırlı olsun bu arada.

    1. tam tersine, benim yerim sabit, kızların yeri de sabit olduğundan, 40mm de çok dar bir açı olmadığından manuel fokus herhangi bir zorluk yaratmıyor.

      geçen akşam bu lensle yaşadığım kabusu, iş yaptığım organizasyondan yayınlama izni alabilirsem örneklerle anlatacağım, o zaman görürsün zorluk nasıl oluyormuş :)

      selamlar

  3. Donuz!?

    Yahu bu NY nasıl bir yerdir?

    Birincisi; “NY sokaklarında boş boş gezerken” 3 (yazıyla üç, peh peh) adet balerin – ki her biri birbirlerinden hoş – karşına çıkıyorlar. Nasıl bir şans var sende?
    İkincisi; Nikon D600 vatana millete hayırlı olsun.
    Üçüncüsü;Bu kızcağızlar bu havada üşümüyor mu? Maazallah adaleleri çeker o soğukta.
    Dördüncüsü ve en önemlisi (madem en önemli ne başa yazmadım ki ben bunu) blogu ayda bir güncellemek de neyin nesi, araya Sandy kasırgası mı girdi? ( Geçmiş olsun bu arada, umarım iyisindir.)

    Neyse ben daha bu blogun Chuck Norris tarafından onaylandığını yeni görüyorum.
    Bi hatamız olduysa Chuck reis affetsin beni.

    1. :)

      Araya Sandy girdi, anne-baba girdi, işler güçler girdi, farketmeden 1 ay olmuş son yazıdan beri. bloğu daha sık güncellemek istiyorum, hatta yaşadığımın, çektiğim fotoğrafların büyük bölümünü paylaşamamak canımı epeyi sıkıyor diyebilirim.

      Chuck Norris esprisine ilk defa bir yorum geliyor, ayrıca sevindim. (1 aydır orada o logo yaklaşık, hatta bu sabah kaldırmayı düşünüyordum)

      çok teşekkür ediyorum, selamlar.

  4. Enfes fotoğraflar. Bir belgesel fotoğrafçısı olmak isteyen ama akademik çalışmalardan kafasını kaldıramayan bir insan olarak saygı duydum size.

    Manuel bir makina alıp siyah beyaz dünyaya dalmak gibi düşünceler var kafamda. Sizce nereden başlasam?

    Sevgiler…

Bir Cevap Yazın